Usaping Kalye

Isang laro na kung tawagin ay "Patintero"

Tila ilang daang taon na ang nakalipas ng huli akong nakapaglaro sa kalye kasama ang aking mga kaibigan. Ngunit sa katunayan, wala pa sigurong sampung taon ang nakakalipas. Nais ko laman ipahiwatig na napakabilis ang pagtakbo at pagbabago ng panahon ngayon. Malamang lamang na karamihan sa mga kabataan ngayon, hindi alam ang mga laro na nilalaro ko noong ako’y bata tulad ng patintero, tumbang preso o kaya agawan base. Hindi naman natin pwede sisihin ang mga bata ngayon sapagkat natural lamang na magkaroon ng generation gap. Hindi naman na kasi siguro malilibang ang mga kabataan ngayon sa paglalaro ng mga larong kalyeng ito. Bakit naman nila ito gagawin kung mayroon naman silang iPad o PS3 kung saan mas marami pa silang magagawa, at hindi pa pagpapawisan diba? Kung tutuusin, tama nga naman. Kahit ako na lumaki sa paglalaro sa kalye, mas pipiliin ko ang maglaro na lamang ng Dota o kaya CoD imbis na magpawis pa sa kalye. Subalit, ano naman kaya ang pumasok sa isip ko nung bata ako at ako’y nagbibilad sa mainit na araw para maglaro sa kalye?

Sayang kasi ang sampung pisong pinang-extend niya.

Maganda siguro ikumpara kung ano ang tumatakbo sa utak ng mga kabataan ngayon kumpara sa mga kabatan noon. Para hindi sabihin ng mga tao na ako’y nagmamarunong, magsisimula ako sa aking sarili. Naaalala ko pa noon na parang ang buong buhay ko ay umiikot sa paglalaro. Pagkauwi na pagkauwi pa lamang, pupunta na ako sa mga bahay ng kapitbahay ko at hahanapin ko na sa mga katulong ang mga kalaro ko. Dati kasi, kinakailangan na dalawa o mas marami pa para makapagsimula ng laro, magmumukha kang tanga kung naglalaro ka ng ice-ice-water

"Ice ice water change your foot"

na mag isa. Kung mas madami, edi mas masaya. Eh ngayon, makakapaglaro ka naman ng Dragon Age o kaya Skyrim kahit mag isa ka. Noon, kapag mas marami mas masaya, ngayon, kapag mas marami, mas marami kang kaagaw sa PS3 mo. 

Kung noon, tuwang tuwa ka na sa paglalaro ng patintero, ngayon siguro ikaw ay maiinip at makokornihan. Pwede naman natin isipin na ang mga bata ngayon ay mga tamad at walang taste sa laro pero tancha ko mas magandang tignan natin kung ano ang naging papel ng teknolohiya dito. Nagbigay daan ang mabilis na pag usbong ng teknolohiya sa paglabas ng napakaraming magagandang video games. Ang tao naman kasi ay natural na laging naghahanap at hindi nakukuntento, natural din na hindi na tayo malilibang sa mga simpleng larong kalye. Laos na kasi ang mga larong ito, babagsak lang ang lebel ng iyong swag kapag makita ka ng mga kaklasi mo na naglalaro ng taya-tayaan. 

Dito naman papasok ang papel ng lipunan kung saan dapat laging updated ang isang tao sa mga modernong trends. Gaya nga sa natalakay sa ng isang napaka-galing na guro sa napaka-sayang klaseng Fil 14, ang panahon ngayon ang napakabilis at laging nag mamadali. Ang lipunan ngayon ay masyado nang na impluwensyahan ng teknolohiya. Kung dati ay sikat ka kapag ikaw ang pinaka-malakas o pinaka-mabilis, ngayon, sikat ka kapag meron ka nang iPhone 6 o kapag sampu ang tiklop ng iyong makulay na JSEC shorts. Bagaman maraming magandang naidulot sa lipunan ang mabilis na pag usbong ng teknolohiya, nakakatakot isipin na baka pagkalipas ng ilang taon, ang halaga ng tao ay hindi na nakabatay sa kaniyang mga nagawa kundi sa kung ano ang meron niya.